Pakwerk is een onderdeel van de IGP-examens. Pakwerk (ook wel manwerk genoemd) is het spectaculairste onderdeel bij de africhting. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, wordt de hond hier absoluut niet ‘scherp’ van. Integendeel zelfs. De hond wordt door pakwerk niet ‘manscherp’, maar ervaart het pakwerk juist als een geweldig spel waarin hij – samen met de geleider – de bijtmouw op de pakwerker moet veroveren. Dat spel vinden de meeste Duitse Herders zo leuk, dat ze bijna geen genoeg van krijgen. IGP Pakwerk leidt absoluut niet tot een verhoogde agressie en is dus ook voor gezinshonden prima geschikt als ontspanning en sport.
Het onderliggende doel bij het pakwerk is dat de hond leert de pakwerker op commando van de geleider staande te houden, op aanwijzen van zijn geleider de pakwerker te bewaken, te verdedigen wanneer de pakwerker een overval uitvoert en tot slot de pakwerker samen met zijn geleider te transporteren zonder de pakwerker uit het oog te verliezen.
Naast het bijten op de bijtmouw, dient de hond ook correct de geleider te volgen naar de diverse onderdelen in het pakwerk. Hier komt dus ook het appèl weer om de hoek kijken. Na het bijten moet de hond op een commando van de geleider de bijtmouw loslaten. Goede gehoorzaamheid vormt dan ook basis voor het effectief trainen van het pakwerk.
Een belangrijk onderdeel bij het pakwerk is het ‘revieren’. Op het terrein staat een aantal verstekken (tentjes) opgesteld die door de hond op aanwijzing van de geleider moeten worden afgezocht. In het laatste verstek bevindt zich de pakwerker en op het moment dat de hond hem gevonden heeft, moet hij de geleider door aanblaffen laten weten dat de pakwerker gevonden is en de pakwerker bewaken. Als de hond weer teruggeroepen is bij de geleider en de pakwerker probeert te ontsnappen, mag de hond op commando van de geleider de pakwerker staande houden door in de mouw te bijten. De pakwerker geeft zich natuurlijk niet zomaar gewonnen, maar de hond laat niet los totdat hij daarvoor van zijn geleider het commando krijgt.
Het laatste deel van het pakwerkscenario is het samen met de geleider transporteren van de pakwerker terwijl de hond de pakwerker geen seconde uit het oog verliest.
De eisen van elk IGP-programma zijn dat de hond kan revieren en aanblaffen, dat de hond onder appèl staat en luistert naar elk commando van de geleider, dat de hond een goede volle beet heeft, dat de hond op commando in één keer loslaat (en pas weer inbijt als hij aangevallen wordt) en dat de hond na het loslaten onafgebroken bewaakt, waarbij hij de pakwerker nauwkeurig in het oog houdt.
Bij pakwerk wordt gekeken naar de algemene gesteldheid van de hond. Gebrek aan moed, stress of een overmaat aan agressie zijn ongewenst. Daarom is het belangrijk om het bijtwerk zo plezierig mogelijk te houden en te werken aan het zelfvertrouwen van de hond.