Maak kennis met Theo & Rex

Rex is geboren als ‘Bleddyn op het Eiland van Dordt’ en is een Oud Duitse Herder van bijna 7 jaar oud. Hij is de eerste hond van Theo. Theo wilde aanvankelijk een Siberische Husky, maar dat was geen haalbare kaart dus toen werd het een Duitse Herder. Op een camping in Tsjechië hadden Theo en zijn vrouw Leonie een Oud Duitse Herder gezien en daar waren ze meteen helemaal weg van. Dus werd het een Oud Duitser.

Tot de leeftijd van negen maanden liep Rex los en was de wereld alleen maar leuk en gezellig voor hem. Dat veranderde na een confrontatie met een agressieve mevrouw waardoor het vertrouwen van Rex een fikse deuk opliep. Rond de leeftijd van één jaar was hij bovendien enorm aan het puberen en al met al tamelijk onhandelbaar. Bij een andere kringgroep was Rex niet welkom en kwam Theo via Ada bij de UDHV terecht. Zijn doel was om met Rex weer ontspannen op straat te kunnen lopen met een loshangend lijntje.

Theo en Rex doen zowel behendigheid als africhting en Rex blijkt het allemaal enorm leuk te vinden. Met behendigheid zijn Theo en Rex al vrij snel begonnen. Die sport vraagt een zekere mate van gehoorzaamheid van de hond of een hoge motivatie om te luisteren, omdat hij er veel voor terugkrijgt. Dat laatste was het geval bij Rex. Rex heeft door de behendigheid beter geleerd keuzes te maken. Daarom zegt Theo dat de behendigheid hem heeft geholpen de africhting met Rex beter te krijgen.

Wat vindt Rex en Theo van al die dingen die ze doen het leukste? “Rex vindt speuren het allerleukste. Theo vindt speuren ook erg leuk maar vindt pakwerk het meest interessant omdat het veel complexer en uitdagender is. Voor de hond zit de uitdaging in het veroveren van de bijtmouw, maar voor de geleider is de uitdaging om samen met de pakwerker mogelijk te maken dat de hond goed kan schakelen en excelleert in het programma. Dat vraagt nogal wat van geleider en pakwerker.”

Theo vergelijkt behendigheid met een soort ‘dansen met je hond’. Als jij alles goed aangeeft dan heb je als duo een goed ritme en een fijne cadans en doet je hond alles goed. Het is een heerlijke en blije bezigheid voor baas en hond.

Voor Rex is Theo het allerbelangrijkste in zijn leven. Als hij maar bij Theo mag zijn is alles goed. Zelfs als Theo naar het toilet gaat staat of ligt Rex voor de WC deur.

Theo heeft een drukke baan als laboratoriummanager bij een multinational. Hoe krijgt hij het voor elkaar om zoveel tijd (drie keer per week) te besteden aan het trainen met Rex? “Mijn activiteiten bij de UDHV zijn voor mij enorm ontspannend. Ik ervaar het niet als extra inspanning maar kan juist alle werkstress van mij afzetten als ik eenmaal bij op de club ben. Bovendien is de sfeer de laatste tijd erg goed en het is gezellig, mede daardoor ga ik er met plezier naar toe. Veel mensen begrijpen niet dat je zoveel tijd steekt in je hond en dat je iedere zondag om half negen ’s morgens bij het speurveld staat, maar ik vind het heerlijk.”

Wat is de ambitie van Theo met Rex? “Ik heb niet zoveel ambitie en vind het goed zoals het nu gaat. Natuurlijk waren we erg trots op Rex dat hij zijn UV proef heeft gehaald, maar als het daarbij blijft is het prima voor mij. Ik wil gewoon een prettig leven met Rex waar hij ook van geniet en dat hebben we op dit moment.”

Maak kennis met Marion & Rox

De volledige naam van Rox is Midas von Hamyar en hij is al 10,5 jaar oud. Rox is niet meer zo heel actief, dat redt zijn oude lijf niet meer, maar hij is er nog wel altijd bij. Rox is Marion heel dierbaar. Ze vond het altijd heerlijk om met hem te wandelen, alleen lange wandelingen zitten er voor Rox niet meer in. Dus zorgt Marion dat hij kan genieten van zijn oude dag en zoveel activiteit doet als hij aan kan.

Marion is juist heel actief al denk ik dat maar weinig mensen er echt bij stil staan wat ze eigenlijk allemaal doet voor de UDHV. Hier een opsomming: ze zit in het bestuur waar ze de rol van penningmeester vervult (met hulp van Jeffrey), ze beheert de kantine, maakt de overheerlijke soep (waar Chantal het al over had), ze doet de boodschappen, verzorgt de was, maakt schoon, doet nog het e.e.a. aan administratie en begeleidt ook een groep leden bij het speuren. En dat zijn alleen nog maar de dingen ze regelmatig doet, maar er zijn maar weinig mensen die tevergeefs een beroep op Marion hebben gedaan. Ik denk dat we er pas echt achter komen wat ze allemaal doet, als ze er op een dag mee ophoudt (hopelijk duurt dat nog heel lang).

Heeft ze er altijd zin in om naar de club te gaan? “Van te voren niet altijd maar als ik er eenmaal ben vind ik het altijd gezellig. Als we gaan speuren, heb ik altijd zin want dat vind ik erg leuk om te doen.”

En waar heeft ze een hekel aan? “Aan het bonnetjes plakken voor de administratie”, vertelt ze en is blij verrast als ik haar de tip geef om foto’s te maken van de bonnetjes in plaats van ze in te plakken. Of dat mag moet ze even met Jeffrey checken.

Marion vertelt dat ze het heel fijn vindt dat de sfeer op het moment relaxt is. Er wordt natuurlijk wel eens gekletst, maar tegenwoordig niet op een nare manier gelukkig. Dat maakt dat het op de trainingsdagen supergezellig is en dat is voor iedereen fijn. Dat is wel eens anders geweest, vertelt ze.

Hoe kijkt Marion naar de leden die trainen, wat ziet ze? “Je merkt altijd of de mensen er nog plezier in hebben. Dat is bij de huidige groep die africhting doet zeker het geval. Bij nieuwe mensen is het natuurlijk altijd afwachten of het ze gaat bevallen.” Wat Marion ook opvalt is dat honden tegenwoordig als vriend behandeld worden en minder als hond. Dat kan met name met een ras als de Duitse Herder wel voor problemen zorgen want als die geen duidelijke leiding krijgen dan nemen ze zelf het voortouw met alle gevolgen van dien, zo geeft ze aan.

Heb je wensen voor de leden van de africhting? “Dat de mensen die er nu lopen volgend jaar allemaal examen doen en dan natuurlijk ook slagen. Dat zou ik heel erg leuk vinden.”

Tot slot vraag ik haar of ze hier over vijf jaar nog is als spil voor de UDHV?  Ze is even verrast door de vraag maar zegt vervolgens: “Het zou zomaar kunnen. Ik vind het leuk om voor mensen te zorgen. Dat doe ik als baan en ook graag in mijn vrije tijd. En zolang de sfeer fijn is haal ik daar ook veel voldoening uit”.

UV examen

Op 29 oktober deden een aantal leden van de UDHV de UV proef. Het weer kon niet beter zijn. Het zonnetje scheen en het was nagenoeg windstil. Ondanks de hectiek op de club waar tegelijkertijd met de start van de UV proef de hondenopvang en een behendigheidscursus van start gingen, verliep het vertrek goed.

De proef bestaat uit een loopoefening en een gehoorzaamheidsoefening. Het lopen bestaat uit 20 kilometer, af te leggen naast de fiets op een snelheid van 12-15 kilometer per uur. In deze rit zijn twee rustpauzes opgenomen. De keurmeester kijkt tijdens het gehele parcours of de honden vermoeidheidsverschijnselen vertonen. Ook kijkt hij naar de conditie van de voetzolen van de hond. Als de loopoefening gedaan is, krijgt de hond opnieuw een rustpauze. Daarna legt hij de gehoorzaamheidsoefening af.

Van de UDHV deden mee: Jan & Saar, Raoul & Kiki, Marcel & Teun, Theo & Rex, Chantal & Igor en nog een gast met haar hond. Keurmeester was Ruud van Eck en de wedstrijdleiding was in handen van John. De groep deelnemers had een escorte bestaande uit Marion (op de fiets), Jacqueline, Desiree, Wim (als bezemwagen), Nicole, Mieke en Wies.

Na een voortvarende start waarbij het tempo behoorlijk hoog lag onder aanvoering van Chantal & Igor kwamen alle honden en geleiders in goede conditie bij het eerste pauzepunt aan. Koffie werd geschonken en water voor de honden en alle pootjes werden gecontroleerd door de keurmeester.

Ook het tweede deel ging voorspoedig met een iets bedaarder tempo waarbij Raoul & Kiki het voortouw namen. Op het tweede rustpunt waren honden en geleiders wel wat vermoeid maar in goede conditie. En toen kwam het laatste en zwaarste deel. De laatste loodjes zijn zwaar in het zicht van de haven. Maar iedereen kwam moe maar gelukkig over het behaalde resultaat over de finish.

Wat zijn we trots op onze leden die het diploma uit handen van de keurmeester mochten ontvangen. Speciale eervolle vermelding is er voor veteraan Rex van bijna zeven jaar die nog net mocht meedoen dit jaar en die met vlag en wimpel slaagde. Dat zijn geleider Theo supertrots was mag duidelijk zijn.

Lunchen in het zonnetje

Als je niet beter wist zou je denken dat het voorjaar of zomer was vanmorgen. Het was echter 30 oktober 2022 en over de 20 graden met een heerlijk zonnetje. We hebben er nog maar even van genoten maar gek is het wel.

Ik heb ervan genoten!

Dat waren de woorden van keurmeester Cor Janssen bij het bespreken van het VZH examen van Marcel & Teun dat werd afgenomen bij de Dobermann Kringgroep Utrecht. En ook wij hebben er allemaal van genoten. Wat deden ze het goed! De leden van de UDHV waren massaal komen opdraven om te kijken hoe het duo Marcel & Teun het er van af bracht.

Ze waren als nr 4 aan de beurt dus eerst ‘afleggen met afleiding’. Teun verroerde geen vin totdat Marcel hem kwam halen. Dit in tegenstelling tot eerdere kandidaten wiens honden het niet volhielden om zo lang af te liggen. En toen kwam de proef. “We hoeven niet meer uit te leggen hoe het moet”, aldus de keurmeester, “we hebben het kunnen zien”. Eén kleine bemerking kreeg Marcel over het omkijken bij de zitoefening. “Je hebt immers ook de keus om stil te staan bij de start van die oefening, maar als je daar niet voor kiest moet je doorlopen”, vond de keurmeester. Een mooie score van 58 (van de 60) punten was het resultaat.

Ook het B-gedeelte ging Marcel & Teun uitstekend af en dat leverde ook nog een mooie beker op voor de 1e plaats VZH 2022 : Van het Wantij Bokaal. Wat een geweldige prestatie waar we als club supertrots op zijn. De mooie woorden van Cor Janssen zijn gelukkig op film terecht gekomen en die kun je hier nogmaals beluisteren.

Maak kennis met Jeffrey & Gina

Jeffrey en Gina – die officieel Jelka vom Haus Hagendoorn heet – kwamen in het najaar van 2017 voor  het eerst trainen bij de UDHV. Gina was toen zo’n 2,5 maand oud. Jeffrey was ervan overtuigd dat het voor Gina goed was om uitgedaagd te worden en haar koppie te gebruiken. Daarom koos hij om met haar behendigheid te gaan doen naast het speuren en het appèl. Toen Gina 8 maanden oud was kwam daar ook pakwerk bij.

Het was een ambitieus duo dat met veel plezier trainde totdat een scan van Gina’s heupen (die overigens zonder directe aanleiding werd gedaan) aan het licht bracht dat ze HD gradatie D had. Dat was een dikke streep door de rekening. Geen behendigheid of pakwerk meer vanaf dat moment. Ook het appèl lopen werd in mei 2022 beëindigd nadat Gina tekenen van pijn ging vertonen bij de oefeningen. Nu speuren ze alleen en dat doen ze met groot succes. Gina loopt enorm lange sporen foutloos uit (zonder overigens voorwerpen te hoeven verwijzen) en heeft er veel plezier in. En om Gina te blijven uit te dagen moet ze een aantal keren in de week haar voer zoeken in de achtertuin.

Intussen heeft Jeffrey wel een andere activiteit binnen de UDHV opgepakt: hij is pakwerker geworden, nadat eind 2017 Alex te kennen had gegeven er vanwege zijn gezondheid mee te moeten stoppen. In de cursus Kringgroep Pakwerker leerde Jeffrey de techniek om te zorgen dat het pakwerk goed en veilig wordt gedaan voor de honden en voor hemzelf.

Wat vindt hij leuk aan het pakwerk? “Het leukste van het pakwerk is dat je steeds beter leert om honden te lezen. De lichaamstaal van de honden leren ‘verstaan’ maakt ook dat je een steeds betere begeleider wordt. En het is een hobby die weinig mensen kennen dus je hebt altijd wat te vertellen.” Grappig om te vertellen is dat Jeffrey controller is en een Master in Accountancy bezit. Weinig mensen die hem in die hoedanigheid kennen vermoeden deze hobby bij hem. De foto’s op zijn Instagram zijn soms nodig om het bewijs te leveren.

Is Jeffrey wel eens bang geweest als er een Duitse Herder met enorm vaart en kracht op hem afgestormt? “Voor de honden ben ik nog nooit bang geweest. Ik ben er altijd wel alert op om de honden niet te blesseren. Dat is mijn rol als pakwerker om de hond te beschermen als al die krachten loskomen. Onze Teun en Pippa zijn honden die echt als een kanonskogel op je af komen en dan moet je wel weten wat je doet.”

Het pakwerk appelleert direct aan de werk- en buitdrift van de Duitse Herders. Ze vinden het een fantastisch spel waarbij ze aan het eind een superhoge beloning wacht in de vorm van de bijtmouw. Ze voelen zich dan de koning te rijk. Mensen die denken dat het eng is of gevaarlijk moeten maar eens komen kijken.

Tot slot wil Jeffrey nog zeggen dat het leuke aan het werken met je hond is dat je samen bent met een partner die altijd ‘aan’ staat. Als je zelf al eens geen zin hebt dan is dan over zodra je het trainingsterrein op rijdt. Je hond is voldaan als je naar huis gaat en dan ben je als baas blij.

Maak kennis met Jacqueline & Vito

Eigenlijk is het nog alleen maar Jacqueline want Vito is in mei van dit jaar over de regenboogbrug gegaan. Toen Vito – die eigenlijk Lassie von Haus Erika heette – 8 maanden was kwam Jacqueline trainen bij de UDHV en dat is ze blijven doen tot Vito het echt niet meer kon, op 11,5 jarige leeftijd. Velen van ons zijn er echter nog getuige van geweest hoe goed ‘opa Vito’ het deed op het trainingsveld.

Jacqueline is bij de UDHV terecht gekomen omdat ze dacht dat het leuk was voor Vito om met hem te trainen. En dat was het ook. Hij vond het fantastisch, met name het speuren en het pakwerk, al kon hij bij die laatste activiteit behoorlijk uit zijn dak gaan. Vito heeft ook een aantal jaren met veel plezier agility gedaan met Colinda. De meeste honden vinden agility fantastisch om te doen, één groot feest.

Maar ook nu Vito er niet meer is komt Jacqueline iedere dinsdag en zondag naar de club. “Het is zo gezellig en ik voel me er echt thuis”, zo vertelt ze. En ze zit er overigens ook niet stil. Sinds een jaar is ze toegetreden tot het bestuur van de UDHV en is ze verantwoordelijk voor het secretariaat en algemene zaken. Als een nieuw lid zich aanmeldt, dan is het Jacqueline die alle informatie geeft en de aspirant leden op de hoogte brengt van de gang van zaken bij de UDHV.

Wat is die gang van zaken dan? “De meeste leden trainen recreatief. Dat betekent niet dat ze niet serieus aan het werk zijn met hun hond, integendeel, maar er is niet de druk om examens te doen.” Jacqueline vertelt aan de aspirant leden dat er individueel getraind wordt dus dat je maar korte tijd zelf op het veld staat bij de verschillende onderdelen. Voor het overige zitten de honden in de auto, maar juist het kijken naar wat anderen goed en fout doen is heel nuttig en leerzaam dus vervelen doen de leden zich niet.

Dat is nog niet alles want Jacqueline begeleidt ook een aantal leden als de trainer verhinderd is. “Ik ben geen trainer”, zegt ze bescheiden, “maar probeer te ondersteunen bij de oefeningen waaraan de trainer met betrokkene heeft gewerkt”. En als er in de kantine een handje moet worden geholpen dan is Jacqueline er altijd toe bereid.

Gaat Jacqueline een andere hond nemen? “Nee, voorlopig niet, ik hou het bij het genieten van de andere hondjes op de club en af en toe een dagje oppassen”.

Appèl

Het appèl vormt de basis van alle onderdelen van de hondensport. Het woord appèl wordt vaak alleen maar gezien als gehoorzaamheid en het netjes afwerken van de verplichte oefeningen, maar het draait in de eerste plaats om de samenwerking tussen baas en hond.

Appèl binnen de VDH bestaat uit verschillende onderdelen. Ook binnen het appèl gedeelte kun je tot diverse niveaus gaan met de hond. Als eerste is er het VZH (Verkeers Zekere Hond) examen. Hierbij moet de hond op het kringgroepterrein volgen (aan de lijn en los), zitten en afliggen op commando, hierkomen, door een groepje mensen heen lopen en halthouden. Ook wordt het gedrag van de hond tijdens het afleggen met afleiding en in een allerdaagse situatie (in het verkeer en tussen mensen) beoordeeld. Het VZH examen is de basis voor alle andere examens binnen de VDH. Met kan geen ander (deel) examen doen voordat de hond in het bezit is van dit VZH-certificaat.

Het IGP 1 programma bestaat uit de volgende onderdelen: volgen aan de lijn; los volgen; zit oefening; af oefening; apporteren over de grond; apporteren over de 1 meter haag; vooruitzenden en af liggen met afleiding. Bij het IGP 2 programma komt daar nog de oefening ‘apporteren over de 1.80 meter schutting’ bij. Bij het IGP 3 programma moet alles los gedaan worden en komen er nog twee oefeningen bij: ‘sta uit gewone pas’ en ‘sta uit looppas’. Tijdens de hele routine moet de geleider te allen tijde een lijn bij zich hebben.

Wat wordt er verwacht van een hond tijdens appèl?

Uiteraard dat de hond te allen tijde gehoorzaam is. Vanaf het begin tot het einde moet de hond ‘in de hand’ van de geleider zijn. De hond moet opgewekt en vrolijk zijn werk doen. Bij het volgwerk moet de hond met zijn schouder op kniehoogte van de geleider, volgens een vastgelegd patroon, volgen. Bij het halthouden moet de hond direct gaan zitten. Hierna moet de geleider met hond door een groep volgen en binnen de groep halthouden (deze volgoefening gebeurt bij het IGP 1 en IGP 2 programma eerst met de hond aangelijnd). Tijdens het volgen worden er twee schoten gelost waar de hond niet op mag reageren.

Na het volgen komen de volgende oefeningen: zit; af; sta uit gewone pas en sta uit looppas. Bij deze oefeningen krijgt de hond telkens het commando tussen de 10 – 15 passen na de basispositie. De oefeningen moet vlot en correct uitgevoerd worden. Bij de af-oefening en de ‘sta uit looppas’ wordt de hond voor geroepen. Hierbij moet de hond correct voor de geleider gaan zitten om daarna aan de voet te komen.

Hierna volgen de apporteeroefeningen. In totaal bestaan er drie apporteeroefeningen t.w. ‘apporteren over de vlakke grond’, ‘apporteren over de 1 meter haag’ en ‘apporteren over de schutting’. Bij deze oefeningen moet de hond in de basispositie blijven zitten terwijl de geleider een apporteerblok weggooit. Op commando moet de hond deze snel gaan halen en ook snel terugbrengen. Bij het terugbrengen moet de hond met de blok rustig in z’n bek voor de geleider gaan zitten en deze net zo lang vasthouden tot het commando ‘los’ gegeven wordt. Hierna wordt de hond aan de voet geroepen. Bij de apporteeroefening over de 1 meter haag mag de hond tijdens de heen- en terugsprong de haag niet aanraken. De derde apporteeroefening is over een schutting die 1.80 meter hoog is maar schuin is opgesteld zodat de hond heen en weer kan lopen.

Na de apporteeroefeningen volgt de ‘vooruit’. Deze oefening houdt in dat de hond weggestuurd wordt en op afstand op het commando ‘af’ moet gaan liggen. De hond mag nooit doorlopen tot het einde van het terrein en het vooruit-commando wordt, net zoals bijvoorbeeld de zitoefening, tussen de 10 – 15 passen gegeven.

Voor al deze oefeningen, op het apporteren na, moet de geleider na het commando 30 passen doorlopen (bij de vooruit moet de hond 30 passen vooruitgaan) alvorens deze zich mag omdraaien.

De laatste oefening die bestaat in het IGP programma is ‘afliggen met afleiding’. Hierbij moet de hond aan de zijkant van het veld los blijven liggen terwijl een andere geleider bovenstaande routine uitvoert. De hond wordt opgehaald vóór de vooruitoefening van de andere geleider.

Alle reglementen betreffende het appèl binnen de VDH en het beoordelen hiervan zijn uiteraard verkrijgbaar bij de VDH. Ook bestaat de mogelijkheid om bij de UDHV informatie in te winnen over de verschillende onderdelen van de africhting.

Maak kennis met Chantal & Igor

Chantal was vroeger kapster maar werkt nu samen met haar man in het eigen bedrijf. Daarnaast is ze voorzitter van de Vereniging Ziekte van Hirschsprung. Ze woont met haar man en twee kinderen in Schalkwijk.

Igor heet eigenlijk Iceman Vom Weiner Drachen en komt uit Duitsland. Hij werd in februari 2021 geboren en kwam in juni 2021 naar Nederland. Hij is de eerste hond van Chantal, hoewel ze vroeger toen ze klein was al met de Duitse Herders in het gezin in aanraking kwam. Deze honden waren vooral huishond en er werd niet mee getraind, op de basiscommando’s na.

Op een dag zag Chantal een filmpje op YouTube van een perfect luisterende hond die met zijn geleider een hecht team vormde en toen wist ze: “dat wil ik ook”. Dus zodra Igor in Nederland was meldde ze zich bij de UDHV.

Vanaf dat moment is ze (bijna) iedere dinsdagavond en zondag aanwezig op de trainingen. Op zondag komt ook haar dochter Wies mee. Wies is gek op Igor en kijkt graag naar de trainingen. Ze heeft de ambitie om ooit pakwerker te worden en dat gaat haar vast wel lukken. Ander voordeel voor Wies is dat er naast de UDHV een manege is waar ze kan paardrijden. Dus dat doet ze iedere zondag met veel plezier en soms helpt ze te paard met het oefenen voor B-programma (gedrag in het verkeer).

Chantal heeft een duidelijk doel voor ogen: eerst UV en VZH en daarna door naar IGP 1. En dat alles binnen een jaar vanaf nu. Ze trainen er hard voor en doen het supergoed. Het enige is dat Chantal last heeft van examenvrees en bang is dat het duo daardoor niet zo presteert als ze zou willen. Wij hebben absoluut vertrouwen in het kunnen van Chantal en Igor want ze gaan ‘als de brandweer’.

Wat Chantal en Igor leuk vinden om te doen? Alle drie de onderdelen van de africhting eigenlijk, waarbij Chantal vooral het appèl leuk vindt (ze droomt van wat ze zag in het filmpje). Wat ze niet leuk vinden? Daar moet Chantal even over nadenken. “Alleen regen eigenlijk, voor de rest niks”.

Als ik Chantal vraag wat ze nog aan bovenstaande wil toevoegen weet ze het meteen: “De keuken is geweldig bij de UDHV en met name de groentesoep is superheerlijk”.